Sat-Okh.

 

Zdjęcie autorstwa Dariusza Lipeckiego http://www.huuskaluta.com.pl

 

Sat-Okh (Długie Pióro) urodził się około roku 1922 w kanadyjskiej puszczy. Ojciec jego, Lee-ono-ma (Wysoki Orzeł), był wodzem indiańskiego plemienia Shawnee, a matka, Stanisława Supłatowicz, dzielną Polką, zesłaną w 1905 przez władze carskie na Syberię, która wraz z grupą polskich zesłańców przedostała się przez Alaskę do Kanady. Tam nazwano ją: Ta-Wach (Biały Obłok). Po niej właśnie Sat-Okh odziedziczył "białe" nazwisko - Stanisław Supłatowicz.

Spędził wśród Indian wspaniałe dzieciństwo, przerwane podróżą z matką do Polski w 1937 roku. Zamieszkali u rodziny w Radomiu. Kiedy wybuchła wojna, Sat-Okh nie mógł wrócić do Kanady i stracił kontakt z resztą rodziny. Walczył w partyzantce, był więziony przez gestapo, uciekł z transportu do obozu w Oświęcimiu i wstąpił do Armii Krajowej. Walczył w rejonie Gór Świętokrzyskich, wyzwalał wybrzeże, odznaczony został Krzyżem Walecznych. W 1945 roku osiedlił się na wybrzeżu, przez wiele lat pracował, jako marynarz-mechanik w Polskich Liniach Oceanicznych. Pływał m.in. na "Batorym".

Nadal czuł się Indianinem i tęsknił za rodzinnymi stronami. Kilkakrotnie odwiedzał Indian w Kanadzie, oraz mieszkającą tam siostrę..

Nie tylko pisał książki, ale też rysował, malował i rzeźbił.

Był duchowym przywódcą polskich towarzystw przyjaciół Indian.

 

Odszedł do Krainy Wiecznych Łowów 03 lipca 2003 roku.

 

Jest autorem wielu znanych książek, przywołujących indiańską przeszłość, m.in. takich jak:

"Ziemia Słonych Skał"

"Biały Mustang"

"Tajemnicze ślady"

"Głos prerii"

"Tajemnica Rzeki Bobrów"

"Serce Chippewaya"